Tarikat hırkası giyen şahıslardan bazıları şunlardır :

 1- Ebû Ya’la Muhammed b.  Muhammed b.  Ebi Ya’la b.  el-Ferra (494-560/ 1100-1164)

2- Ebû Abdillah Muhammed b. İbrahim b. Sabit el-Mısri el-Kizani (v. 5621 1166-1167). Şair, zahid ve vaiz idi. Pek çok öğrenci yetiştirmiş ve şiir yazmıştır. Mısır’da vefat etmiştir. Kaynaklarda, çoğu zühd ile ilğili şiirlerden oluşan bir Divan’ı olduğu kaydedilmektedir.

3- Ebû Amr Osman b. Merzuk b. Hamid b. Selâme el-Kureşi (v. 564/1168-1169) Ebû Amr ile listemizde onuncu sırada yer alan Ebû Medyen, Abdülkâdir Geylâni’ den, hac yaptığı sene Arafat’ta hırka giymişler ve rivayet ettiği hadisleri dinlemişlerdir. Ebû Amr Kadiriyye’nin Mısır’da yayılmasında etkili olmuştur.

4-  Ebû’l-Fazl  Ahmed b.  Sâlih b.  Şafi’  b.  Sâlih  b. Hâtim  el-Cili (520-565/1126-1169)

5- Ebû Muhammed Abdullah b. Ahmed b. Abdillah b. Nasr (İbnü’l-Haşşab) (492-56711098-1171). Muhaddis ye büyük bir nahiv âlimi idi.

6- Ebû Bekr Atik (Ma’tûk olarak da bilinir) b. Ebi’l-Fazl Abdilaziz b. Ali b.

Silâ el -Harbi el-Habbâz (488-573/1095-1177).  Şeyh ye fakih idi.

7-  Ebu’l-Feth Nasr  b. Fityan  b. Matar  el-Münney  en-Nehrevani  el-Hanbelî

(501-583/1107-1187 )

8- Ebu’l-Izz Abdülmuğis b.  Zehir b.  Zerrad h Alevi el-Harbi (500-583/1106-1187) Zahid idi.

9- Ebû Abdillah Muhammed b. Ebi’l-Maali b. Kaid el-Evani (v. 584/1189). Kelamcı ye sufidir. İbn Arabi, İbn Kaid’in hal ye makam sahibi olduğunu belirterek, ondan övgüyle söz eder.

10- Ebû Medyen Şuayb b. Hüseyin el-Endülüsi (v. 594/1198). Medyeniyye tarikatinin kurucusu. 

11- Ebû Ali (Ebû Muhammed) el-Hasan b. Müsellem b. Ebi’l-Cûd el-Farisi (v. 594/1197). Muhaddis ve fakih idi. Aynca feraizi cok iyi bilirdi. Keramet sahibi bir zat olduğu kaydediliyor.

12- Ebû Mansûr (Ebu’l-Hasan) Abdullah b. Muhammed b. el-Mübarek (el-Velid) b. Ahmed el-Bağdadi (504-596/1110-1199).174 Ruûsu’l-mesail ve’l-a’lam adında bir eseri vardır. Hafız ve fakih idi.

13- Muvaffakaddin Ebu’l-Kasım Abdurrahman b. Mekki b. Hamza b. Muvakki Ali el-Ensâri es-Sa’di (505-599/1111-1202). Alim, veli ve sahib-i tasanif olduğu belirtiliyor.

14- Ebû Abdillâh Abdülğani b. Abdilvahid b. Ali el-Makdisi el-Cemaili (541 – 600/1148-1203). Hadiste “emirü’l-mü’minin” diye çağrılırdı. Aynı zamanda hafız, alim, şeyh ve zahid idi. Hadis hocalarından birisi de Abdülkâdir Geylâni idi.

15- El-Kâdi Ebu’l-Feth Muhammed b. el-Kadiyi’l-Ecel Ebi’l-Abbas Ahmed b. Bahtiyar b. Ali el-Mendâi el-Vasıti (İbnü’l-Mendâi) (517-605/1123-1208).

16- Ebû Muhammed Abdullah b. el-Hüseyin b.  Ebi’l-Fazl el-Cübbâi (v.  605/1208) Fakih idi.

17- Ebû’l-Kaslm bmer b. Mes’ud b. Ebi’l-Izz el-Bağdadi (v. 608/1211).180 Bezzaz lakabıyla maruftu. Fakih ve veli bir zat idi.

18- Ebû Muhammed Mahmud b.  Osman b.  Mekarim en-Ne’al el-Ezci (523-609/1129-1212)

19- İmameddin Ebu İshak İbrahim b.  Abdilvâhid el-Makdisi (543-614 /1148-1214) Kari, fakih, muhaddis ve zahid idi.

20- Muhibbeddin Ebu’l-Beka Abdullah b.  Ebi Abdillah el-Hüseyin b.  Abdillah b.el-Hüseyin el-Ukberi el-Bağdadi ed-Darir (538-616/1143-1219) Fakih, nahivci, farazi (feraiz ilmini çok iyi bilen), lügatçi ye usulcü idi. Şattanufi, özellikle nahiv sahasında pek çok eseri olduğunu söyler. 

21- Muvaffakaddin Eba Muhammed Abdullah b. Ahmed b. Muhammed b. Kudame el-Makdisi (541-620/1146-1223). Hanbeli fıkhına ğöre yazılmış “el-Muğni isimli meşhur eserin sahibi. Alim, kari, muhaddis, fakih farazi ve veli idi. 0 hırka giydikten elli gün sonra Abdülkâdir Geylâni vefat etmiştir.

22- Ebu Talib Abdurrahman b. Muhammed b. Abdissemi’ b. Abdillah b. Abdissemi’ el-Kureşi el-Haşimi el-Vasıti (538-621/1134-1224).186 Urcûze fi’l-i’tikad adında bir eseri olduğu zikrediliyor. 

23- Ebu’l-Ferec Abdurrahman b. eş-Seyh Ebi’l-Ula Necm b. Şerefi’l-İslam Ebi’l-Berekat Abdilvehhab b. Abdilvahid b. Muhammed b. Ali el-Ensari el-Hazreci es-Sa’di (554-634/1159-1236). İbnü’l-Hanbeli denmekle bilinirdi. Müttaki bir zat olup, müderris, fakih, muhaddis ve mütekellim idi. Halep’de ilmi toplantılar düzenlerdi. Hatta bu toplantılardan birine büyük sufi Sihabuddin Ömer es-Sührever-di’nin ye sûfiyeden pek çok önemli zatın katıldığını Şattanufi bildirmektedir. Dolayısıyla Kadiriliğin Haleb ve civarında yayılmasında etkili olmuştur.

24- Ebu Muhammed Abdulaziz b.  Delf b. b.  Ebi Talib el-Bağdadi (550-637/1155-1239).190 Muhaddis, alim ye zahid idi.

25- Ebu Abdillah İbrahim b. Sa’d b. Ebi Muhammed b. Ganim el-Ateki er-Rumi el-Hanbeli (v. 63911242’den sonra). Tarihçi Makrizi’nin (Y. 845/1441) ifadesine göre bu zat Bağdat’a gelerek Abdülkâdir Geylâni’den Kitâbu’l-hisal’ı okumuş ve daha sonra da Kahire’ye giderek Daru’l-Hadis’te bu kitabı okutmuştur.

26- Ebû Amr Osman b. Merzûk b. el-Batayihi (v. VI/XII. asır)

27- Ebu’l-Hasan Ali b. Ahmed b. Vehb el-Ezci (v. VI/XII.  asır)

28- Ebû Muhammed Abdullah b. All el-Esdi (v. 620/1224). Fakih ve muhaddis idi. Esdiyye kolunun kurucusudur. Tarikat hırkasını Abdülkadir Geylâni’ den haccettiği yıl Arafat’ta giyenlerdendir.

29- Ebu’l-Ferec Abdülmuhsin b. Muhammed b. Ahmed b. ed-Devire el-Basri (v. XII. asır) Kari, fakih, zahid ve muhaddis idi. Abdülkâdir Geylâni’nin menkıbelerini yazdığını Şattanufi haber vermektedir. 

30- Ebû Abdillah Muhammed el-Bataihi (v. VI/XII. asır) Şeyh, veli ve fakih idi. Şam meşayıhına hırka giydirerek, Kadiriliğin orada yayılmasına vesile olmuştur. Aynı zamanda “Şam aslanı” diye bilinen Ebû Muhammed Abdûllah b. Osman el-Yunini’nin ( v. ?) de şeyhi idi. 

31- Ebu’l-Kasım Hibetullah b. Ahmed b. Hibetullah b. Abdilkadir b. el-Hüseyin (v.VI/XII. asır). ibnü’l-Mansûr denmekle maruf idi. Âlim, hatip, nakip, fakih ve muhaddis idi. Abdülkâdir Geylâni’den merviyat ve tasanifi hususunda icazetli bulunuyordu. 

32- Ebu Muhammed Abdullah b. Ebi Nasr Mahmud b. el-Mübarek el-Cenaizi (v. VI/XII. asır). İbnü’l-Ahdar diye bilinirdi. Hafız, muhaddis ve sahib-i tasanif idi. Zamanının Irak hafızı olup, Kasr Camii’nde ilim halkası kurardı.

33- Ebu’l-Abbas Ahmed b. İsmail b. Ebi’l-Berekat el-Mübarek b. Hamza b. Osman b. Hüseyin el-Ezci (v. VI/II. asır). İbnü’l-Battal denmekle bilinirdi. Fakih ve muhaddis idi. Oğulları Hamza ve Ebu Abdillah Muhammed ile birlikte Abdulkadir Geylâni’ye intisap etmişler ve ondan hadis okumuşlardı. 

34- Ebu Bekr Abdullah b. Nasr b. Hamza et-Temimi el-Bekri es-Sıddiki el-Bağdadi (v. VI/II. veya VII/XIII. asır). Sufi ve Irak müftüsü idi. Aynı zamanda Abdulkadir Geylâni hakındaki ilk menakıbname olan “Envaru ‘n-nazır .fi ma’rifeti ahbari’ş-Seyh Abdilkadir” isimli eserin müellifidir. Bu eser günümüze kadar ulaşmamıştır. Ancak: Behcetü’l-esrar’a ve diğer menakıbnâmelere kaynaklık etmiş olması pek muhtemeldir.

35- Ebu’s-Suud Ahmed b. Ebi Bekr el-Harimi el-Attar (v. VII/XIII. asır). İbn Arabi el-Fütilhatü’l-Mekiyye’de Ebu’s-Suud’dan pek çok yerde bahsederek, onun Abdulkadir Geylâni’nin yüksek makam sahibi bir müridi olduğunu vurgular.